Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011
Σάββατο 26 Μαρτίου 2011
ΑΝΕΚΔΟΤΟ
Πριν από δύο εβδομάδες ήταν τα 45ά γενέθλιά μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι' αυτό. Κατέβηκα να πάρω πρωινό περιμένοντας να μου φτιάξει το κέφι η γυναίκα μου με τις ευχές της και ίσως με ένα δώρο...
Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε «καλημέρα». Ούτε τα παιδιά μου με παρηγόρησαν, δεν το θυμήθηκαν επίσης.
Όταν έφτασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος. Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε:
- «Καλημέρα, κύριε διευθυντά, ευτυχισμένα γενέθλια».
Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Το μεσημέρι η Τζάνετ χτύπησε την πόρτα και είπε:
- «Έχει υπέροχο καιρό. Μιας που είναι τα γενέθλιά σας, τι λέτε να πάμε για γεύμα οι δυο μας;»
- «Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. Πάμε!».
Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως, αλλά σε ένα απομονωμένο μέρος, εκτός κέντρου. Ήπιαμε λίγο κρασί και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας.
Κατά την επιστροφή μου είπε:
- «Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο. Έτσι;».
- «Υποθέτω πως όχι» απάντησα και εγώ.
- «Πάμε στο διαμέρισμά μου» πρότεινε εκείνη.
Φθάνοντας στο διαμέρισμα, μου είπε:
- «Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο "άνετο"».
- «Βεβαίως» απάντησα ενθουσιασμένος.
Πήγε στο δωμάτιο και μετά από κάνα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων , ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους.
Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι των γενεθλίων και... εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ... θεόγυμνος...
Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε «καλημέρα». Ούτε τα παιδιά μου με παρηγόρησαν, δεν το θυμήθηκαν επίσης.
Όταν έφτασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος. Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε:
- «Καλημέρα, κύριε διευθυντά, ευτυχισμένα γενέθλια».
Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Το μεσημέρι η Τζάνετ χτύπησε την πόρτα και είπε:
- «Έχει υπέροχο καιρό. Μιας που είναι τα γενέθλιά σας, τι λέτε να πάμε για γεύμα οι δυο μας;»
- «Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. Πάμε!».
Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως, αλλά σε ένα απομονωμένο μέρος, εκτός κέντρου. Ήπιαμε λίγο κρασί και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας.
Κατά την επιστροφή μου είπε:
- «Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο. Έτσι;».
- «Υποθέτω πως όχι» απάντησα και εγώ.
- «Πάμε στο διαμέρισμά μου» πρότεινε εκείνη.
Φθάνοντας στο διαμέρισμα, μου είπε:
- «Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο "άνετο"».
- «Βεβαίως» απάντησα ενθουσιασμένος.
Πήγε στο δωμάτιο και μετά από κάνα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων , ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους.
Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι των γενεθλίων και... εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ... θεόγυμνος...
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011
Σύγκριση τιμών Supermarkets
Aπό τα καλύτερα και αναγκαιότερα sites στις δύσκολες μέρες της κρίσης που μας ταλανίζει ως έθνος.
Για να συνδεθείτε με το site πατήστε επάνω στην επικεφαλίδα της ανάρτησης .(Επειδή έχουμε και πόντιους πατάτε επάνω στο
Σύγκριση τιμών Supermarkets)
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Γυναικείες ατάκες, που άλλαξαν την ροή της ιστορίας
"Και Μην τολμήσεις να έρθεις αν δεν μου βρεις την ενυδατική κρέμα που σου έγραψα στον πάπυρο" - Πηνελόπη
"Αν πεινάσεις, έχει φαγητό στο φούρνο. Εγώ και τα παιδιά θα αργήσουμε" -Μήδεια
"Aντε τελείωνε! Πλύνε τα χέρια σου και έλα να φας πριν κρυώσει το
φαγητό" -Η Μητέρα του Πόντιου Πιλάτου
"Μωρό μου, είδα έναν υπέροχο χιτώνα. Μόνο τριάντα αργύρια!!" - Η γυναίκα του Ιούδα
"Τζουτζούκο μου αυτά τα σαπουνάκια Μασσαλίας μου ξηραίνουν το δέρμα και
δεν κάνουν αφρό..." - Εύα Μπράουν 1940
"Αγάπη, σήμερα λέω πάρουμε το κάμπριο" - Τζάκι Κέννεντι 1963
"..και ποιος είναι δηλαδή ο Μάο να έχει τείχος και εμείς όχι" - Κυρία Ούλμπριχτ 1961
"Γιώργο ο αχαϊρευτος ο γιος μας πάλι δεν μπήκε στο Πολυτεχνείο. Πρέπει να βρούμε ένα τρόπο για να μπει!" - Δέσποινα Παπαδοπούλου 1973
"Οσάμα, θα πάω στην Νέα Υόρκη με την μαμά - με διαφορετικές όμως
πτήσεις" -Η Κυρία Μπίν Λάντεν
Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011
Σάββατο 5 Μαρτίου 2011
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΧΑΡΤΑΕΤΟΥ





Καλή Σαρακοστή σε όλους!
ΕΝΑΣ ΑΕΤΟΣ.....ΧΩΡΙΣ ΦΤΕΡΑ
Μπορεί να του λείπουν τα φτερά, όμως η «ουρά» και τα «ζύγια» αρκούν για να τον κάνουν να πετάξει ψηλά στον ουρανό της Καθαρής Δευτέρας. Πολύχρωμος και παιχνιδιάρης, προαναγγέλει την άνοιξη και σηματοδοτεί το τέλος της Αποκριάς και την αρχή της Σαρακοστής. Ας «αμολήσουμε καλούμπα»,λοιπόν, κι ας ταξιδέψουμε στον χρόνο, για να μάθουμε την ιστορία του χαρταετού!
Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011
Ανεκδοτάκι
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
